πάλη

Άν η λογική ξεπεράσει τα αισθήματα..

εκάτσαμεν την

Προσωρινή επιστροφή.

Έσχει τζαιρό να σχοληθώ με το μπλόκ (τζαι να λουθώ). Ο λόγος εν ότι προτιμώ να έχω επαφή με πραγματικούς ανθρώπους, σε πραγματικό χρόνο, πρόσωπο με πρόσωπο. Ούτε με τους παρέες μου στο εξωτερικό έχω ιδιαίτερη επαφή τζαι τούτο εν που τα αρνητικά. Κατα τα άλλα, ηρέμησα λίο, μακρυά που τον διαδυχτιακό ντουνία. Η αλήθκεια ένι ότι έφια που έσσο πάλε τζαι έν αντρέπουμαι να το πώ. Προτιμώ τον δρόμο, αν τζαι εν νάκκο σχιονία τωρά τελευταία αλλά σικκιμέ, περνώ καλύτερα αφού βρέθουμαι με πλάσματα που όντως επικοινωνώ.

Ήθελα να αναρτήσω διάφορα. Τζαι φυσικά εννα ξεκινήσω που την γειτονία μου. Πριν λίο τζαιρό, μόλις είχαν αρκέψει τα καλά τα νερά, τζιαμέ ίσχιε γίνει πισίνα. Επλέαν ένα ζίλικούρτι σκουπίθκια, μαχτοναλτ τζαι μαλακίες. Οι βόθροι αντί να καταπίνουν, εφτύναν. Επίαμε καμία-θκιο ζιβανίες τζαι εκάτσαμε τζαι εχαρήκαμε τα νερά. Εδώκαμε τζαι τους γυρούς μας, εγίναμε σούππα λούμα αλλά εχαρήκαμε το. Η νύχτα έππεσε, να νερά εποκάτσαν, οι σχάρες πας τα τσιμέντα ίπιαν τα . Η κκελέ μου επίεννε τζαι έρκετουν. Ήβραμε στέγαστρο κάτω που την εκκλησχία τζαι κάτι παιθκία εφέραν ναρκιλέ. Αντακώσαμε κουβέντα που τες θρησκέιες επίαμε στον μηδενισμό. Άρεσε μου, καλά παιθκία, ο νούς τους εφακκόυσε στροφές συνέχεια.

Έρεξε ο παπάς, είδε μας τέλλια αξινόστραφα τζαι ύστερα που λίο ήρταν μπάτσοι. Βασικά ήρταν να μας αεισιχτιρίσουν. Ο ένας έπαιζε το καλός μπάτσος τζαι ο άλλος καλός μπάτσος. Ευτυχώς που έν ισχει αλλό ‘να να μας φωνάζει «αγάπη μου». Για λόγους ηθικής, επείδή είπαν μας ότι έννε σωστό τζαι ότι έν πρέπει να καταναλώνουμε ποτό ή να πίνουμε ναρκιλέ (η θεία κοινωνία εν χυμό μήλο που έσχει μέσα?), έπρεπε να φίουμε. Επερπάτησα λία μέτρα τζαι είπα του να μεν διανοηθεί να έρτει δαμέ. Λαλέι μου, έν θα μου πείς ήντα μπου να κάμω. Απαντώ του ότι τζίνος είπε μου ήντα μπου να κάμω τζαι απαίτησα τζαι γώ να μεν με ενοχλεί άλλο..

Μετά που τζαιρό, επία στην πλατειούα. Ήταν ολόφωτη. Παραβάν, τσιατίρκα τζαι τέντες εγεμώναν τον περίβολο της εκκλησχίας. Μέσα ήταν γεμάτα ρούχα. Ή πλατεία είσχιε μεταλλαχτεί σε κάτι άλλο. Ενα ολόκληρο σκηνικό έισχιε στηθεί. Ένα τοπίο που μόνο σχέση με την κύπρο τζαι την περιοχή τζιαμέ έν είσχιε. Τραπεζούθκια, σοπούες, λαμπούθκια να κρέμουνται που τα δεντρά, πάνω που τες κκελλάες μας,γλαστρόυες, ώς τζαι τα φκίορα ήταν κυριλλέ.

Έκατσα εμάννεψα λίο τζαι έφια άρων άρων. Που εξαναπία, είσχιε σεκιουριτάες, μπάτσους, (που εμείς πιερώνουμε) να προσέχουν, τζαι μία φάση εκατάφτασε η πυροσβεστική. (που επίσης πιερώνουμε) τζαι άρκεψε να πιτά νερά καπάλι, ποτζί τζαι ποδά.

Τελικά, τούτα ούλλα έγιναν για διαφημιστικούς σκοπούς, για να προωθήσουν μία τράπεζα. Το χριστουγεννίατικο τοπίο άρμοζε άψογα. Είχαν κοντέψει χριστούγεννα, άλλο μία γιορτή του καπιταλισμού για άλλη μια φορά, όπως κάθε χρόνο. Η εκκλησία έπαιξε καλά τον ρόλο της, παραχωρώντας άδεια για τις ανάγκες της τράπεζας. Συνεργασία εταίριών. Η άλλη πτυχή της ηθικής της, εν το θεωρεί ανάρμοστο να προωθεί τα συμφέροντα για να κερδοφορήσουν οι τράπεζες, αφού η γιορτη εν τζαι δική της. Τζίνη συνεχίζει να αναπαράγει το παραμυθάκι που επλάσαν για τον χριστούλι, που φέτος απόκτησε πλαστική μορφή (ήντα συμβολική ειρωνία).
Τα χριστούγεννα εν η επέτειος της πλαστικούρας τζαι των υλικών αγαθών. Τζαι για τεκμηρίωση, ότι η εκκλησχία έν μια εγγεγραμμένη καπιταλιστική εταιρία, το σύμβολο που βρίσκεται πάς το δολλάριο, η πυραμίδα με το μάτι πας την μούττη, μπόρει να βρεθεί τζαι πας την νότια μερκά της εκκλησχίας, χαραγμένο.

Μίας τζαι εμίλησα για ειρωνία, ταυτόχρονα με την διαφημιστική επιχείρηση ελάμβανε μέρος μία προβολή που εκανονίσαν κάποια άτομα. Το όνομα ήταν «το χρήμα ώς χρέος» τζαι επεξηγούσε πώς οι τράπεζες κλέφκουν τζαι γαμούν το κόσμο. Πώς παράγουνται τα ριάλλια τζαι πώς δουλέυκει το τραπεζικό σύστημα. Μετά ακολούθησε πάρτυ με μουσική, κουτούτζιη χιπ χοπ τζαι μικρόφωνο για όποιον ήθελε να σχιπεθκίασει καμία ρήμα. Έισχε τζαι κάτι τύπους που τα εράφκαν στα γαλλικά, καλή φάση, μόνο που έν εκαταλάβαινα τίποτε. Εβαόσαν τα η ώρα μία, επερνούσαμε καλά τζαι ετραβήσαμε το νάκκο παραπάνω. Εσυνάξαμε τα ποσκούπια τζαι οι παραπάνω εφίαμε μαζικά.

Την επομένη, έμαθα ότι μια στράτα που είχα λέιψει που τζιαμέ για λίη ώρα (ούτε που θυμούμαι ήντα μπου έκαμνα) έισχιε πεταχτεί ‘ενας τυπάς με κάμερα, τζαι επίεννε φουρκατός πάς τον ντι τζει. Έφκαλε πλάνα τζαι κάποιοι επαρακαλέσαν τον να μεν μάσχιεται τζαι ότι έν γουστάρουμε να μας φκάλουν πλάνα τζαι να ξαναστραφεί χωρίς κάμερα αν θέλει να εν στην παρέα μας. Απλά επουτσόγραψε τους τζαι εκωλόσχιεσε τους τζαι εσυνέχισε να τραβά. Μετά που του εμπήξαν τες παουρκές έφιε τζαι την επομένη, ένας σταθμός στην τηλεόραση, έκαμε ένα ρεπορτάζ για την περιοχή. Εμπήκαν πλάνα που τες σκηνές που ετράβησε ο κάμεραμαν τους, καθώς τζαι πλάνα που ένα αυτοκίνητο που έν σπασμένο το τζίαμι του έσχει ένα μήνα, πλάνα που ένα σιερένο ρολό που εφαίνετουν ξεκάθαρο ότι έισχιε τουμπάρει πάνω αυτοκίνητο, πλάνα που ένα πουκουππισμένο κάλαθο τζαι σκουπίθκια, που εμπορούσε να πουκουππίσει ο καθένας που έρεξε που τζιαμέ (ακόμα τζαι ο κάμεραν) Επίσης πλάνα που το αρχείο που είχαν γίνει φασαρίες στην περιοχή πριν εφτομάες τζαι είχαν ξεμέινει σκουπίθκια που την προηγούμενη, μπίωντας τα ούλλα σε ένα δείχνοντας παντες τζαι τα επεισόδεια έιχαν επαναληθτεί. Ιδού ο ρόλος των ΜΜΕ. Να αναπαράγει σκατίλα για οτιδήποτε που λειτουργεί έξω που κάποια πλάισια που θέτει ο μηχανισμός εξουσίας τζαι να αλλοιώνει οτιδήποτε αναγίωνει μορφές κοινωνικής οργάνωσης τζαι αυτονομίας του ατόμου. Επειδή οι εκδηλώσεις έν τίθονται κάτω που ιεραρχία., τζαι κάτι τέθκιοι πρέπει να δαμαστεί, να αφομοιωθεί ή να εξολοθρεφτεί. Επειδή τούτος εν ο δρόμος που ορίσαν σαν κακό τζαι αμάρτημα που διάφορες όψεις. Επιδή ο δρόμος τούτος βασίζεται πάς την επικοινωνία των ανθρώπων. Επειδή τωρά φκάινουν τα βλαστάρκα προηγούμενων βροχές που κοινωνικά κέντρα, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, πορείες τζαι επιρροές που ενα διαφορετικό τρόπο ζωής.
Κάποιοι απλά θωρούν μόνο μια πτυχή της εναντίωσης τζαι επιλογής τζίντου διαφορετικού τρόπου σκέψης τζαι ζωής. Η πτυχή για ένα εναλλακτικό τρόπο διασκέδασης, ή μένουν απαθείς σε διάφορα γεγονότα καθώς η περιοχή τζιαμέ ώς σημείο αναφοράς, έσχει τα στριτ παρτυ ως πυρήνα. Η συμμετοχή στην πορεία του σαββάτου, που αρκετούς θαμώνες, απόδειξε ότι έχω λάθος, τζαι ότι νέες πτυχές αρκέφκουν να ανοίνουν στην αντίληψη κάποιων ατόμων.

Στην ελλάδα κρούζουν τα ούλλα πάλε. Με το δίκιο τους. Επέρασε ένας χρόνος. Είχαν κατεβέι απ ότι έμαθα πας τες 12.000 σχιλίαες μπάτσοι, τζαι εμπουκαρίσκαν μες σε στέκια τζαι χώρους «προληπτικά» συλλαμβάνοντας κόσμο.

Εγίναν πας τες σχίλιες προσαγωγές τζαι εκατό συλλήψεις σε ούλλη την ελλάδα.

Δακάτω η πορεία έν είσχε χαρακτήρα επιθετικό αλλά τζαι οι μπάτσοι πρέπει να ετζιμούνταν πριν τους πιαν να τους πουν να πέψουν ενισχύσεις. Κόσμος που το δρόμο έμπαινε τζαι εσυμμέτείχε στην πορέια.

(Κάποιοι καρτερούν δικαστήρια που τα πέρσι, την επόμενη της δολοφονίας του αλέξη)

Επίσης, σκατά στον ζητά που εβούρησε το κοπελλούι που πίσω με την μοτόρα τζαι έκαμε τον να μπηχτεί. Η δολοφονία εν δολοφονία, ήτε με πιστόλι, ήτε έτσι. Το κράτος δολοφονεί τζαι πάρτε το χαπάρι.

Το στένσιλ εν του νόα, limited edition.

ε.ναί..

Έσχει τζαιρό να σχοληθώ με το μπλόκ (τζαι να λουθώ). Ο λόγος εν ότι προτιμώ να έχω επαφή με πραγματικούς ανθρώπους, σε πραγματικό χρόνο, πρόσωπο με πρόσωπο. Ούτε με τους παρέες μου στο εξωτερικό έχω ιδιαίτερη επαφή τζαι τούτο εν που τα αρνητικά. Κατα τα άλλα, ηρέμησα λίο, μακρυά που τον διαδυχτιακό ντουνία. Η αλήθκεια ένι ότι έφια που έσσο πάλε τζαι έν αντρέπουμαι να το πώ. Προτιμώ τον δρόμο, αν τζαι εν νάκκο σχιονία τωρά τελευταία αλλά σικκιμέ, περνώ καλύτερα αφού βρέθουμαι με πλάσματα που όντως επικοινωνώ.

Πολυτεχνείο 73

"Μέσα στα πλαίσια της προκήρυξης θα προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε συνοπτικά τα γεγονότα του 73΄ τα οποία αποσιωπιούντε απ’ την άρχουσα τάξη και την κατεστημένη αριστερά, προσδίδοντας τα ως «επέτειο»(!) και «γιορτή της δημοκρατίας»(!).

Ολόκληρος ο Νοέμβρης του 73΄ χαρακτηρίστηκε με την διεξαγωγή κινητοποιήσεων και σκληρών συγκρούσεων με τις δυνάμεις καταστολής. Συνθήματα όπως «Κοινωνική Επανάσταση», «Κράτος= Καταστολή», «Κάτω το Κεφάλαιο», Κάτω το Κράτος», «Κάτω ο Στρατός», «Μάης 68΄», «Γενική Εξέγερση», «Κάτω η μισθωτή Εργασία», «Το προλεταριάτο είναι ο νεκροθάφτης της μισθωτής εργασίας», «Το προλεταριάτο στον δρόμο», «Εργατικά Συμβούλια», «Οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα», «Οι πατριώτες είναι μαλάκες», «Κάτω η Εξουσία» κ.α, στα οποία οι λακέδες του Κράτους και του Κεφαλαίου, απάντησαν με βία και συλλήψεις.
Σύντροφοι και αγωνιζόμενοι άνθρωποι καταλαμβάνοντας το πολυτεχνείο καλούσαν τον κόσμο για άμεση λαϊκή επανάσταση και άμεση γενική απεργία. Αξιοσημείωτος είναι ο χαρακτηρισμός των τραμπούκων του ΚΚΕ ως «οι 300 προβοκάτορες!».
Συγκροτήθηκε μια συνέλευση χωρίς την συμμετοχή κομμάτων που συμπεριλάμβανε και εργάτες-(το ΚΚΕ λ.χ. απόρριπτε οποιονδήποτε δεν είχε φοιτητική ταυτότητα και τους αρκούσε το «20% για την παιδεία»)- η οποία αποπειράθηκε να εκδώσει μια διακήρυξη η οποία δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί. Την διακήρυξη εκπροσωπούσαν κυρίως 2 τάσεις, των Τροτσκιστών και των αναρχικών. Η πρώτη παρουσίαζε ένα σχέδιο σοσιαλιστικά προσανατολισμένο που απευθυνόταν σε εργάτες- ζητούσε την δημιουργία επιτροπών παντού, έθετε ζήτημα γενικής απεργίας στην πάλη κατά της δικτατορίας και κατέληγε στην ανάγκη δημιουργίας (Νέου) Επαναστατικού κόμματος. Η δεύτερη προσανατολιζόταν στη σοσιαλιστική λύση – ζητούσε επέμβαση της εργατικής τάξης και την κατάληψη εργοστασίων, έθετε ζήτημα γενικής απεργίας και δημιουργίας συμβουλίων που θα πάλευαν για τα ζητήματα των μαζών. Σχετικά με την δεύτερη αρκεί να αναφέρουμε αυτούσια την κατάληξή της: «..Η αυτόνομη συνέλευση των εργαζομένων του πολυτεχνείου καλεί τους εργαζόμενους να καταλάβουν τους χώρους παραγωγής και να δημιουργήσουν εργοστασιακές και απεργιακές επιτροπές με απώτερο σκοπό την δημιουργία εργατικών συμβουλίων. Το μίνιμουμ πρόγραμμα των εργατικών συμβουλίων είναι η καταστροφή της μισθωτής εργασίας, του κράτους, του εμπορεύματος και της πολιτικής.» Κυριότερος λόγος που δεν κατάφερε η διακήρυξη να ολοκληρωθεί ήταν η οργανωμένη προσπάθεια των κομμάτων να την σπάσουν.
Σήμερα, το πολυτεχνείο παραμένει ένας χώρος αντίστασης απ’ τους αγωνιζόμενους ανθρώπους ενάντια στην κοινοβουλευτική δικτατορία και τον καπιταλισμό.
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ ΓΙΟΡΤΗ – ΗΤΑΝΕ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ ΤΑΞΙΚΗ

Στην Κύπρο, 34 χρόνια μετά την διχοτόμηση του νησιού – αποτέλεσμα του εθνικισμού – συνεχίζουμε να βιώνουμε την παραφροσύνη των εθνικόκαφρων εκπαιδευτικών, παπάδων, πολιτικάντηδων και μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ να ενταφιάζουν το νόημα του πολυτεχνείου, να διαστρεβλώνουν τα χαρακτηριστικά του και να οικειοποιούνται ένα γεγονός που ουσιαστικά στράφηκε εναντίον τους.
Καλούμε τους μαθητές, φοιτητές, εργάτες και όλους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους του νησιού σε αντί-εθνικιστικό, αντί-καπιταλιστικό αγώνα, με σκοπό την κοινωνική απελευθέρωση.
Η ΕΘΝΙΚΉ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ – ΟΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΠΑΤΡΙΔΑ"

αναδημοσίευση από
adakiprus.blogspot.com

...

Αντίδραση?

Αντίδραση ένι να παραπονιούμαστε τζαι να ξιτιμάζουμε για τες υπηρεσίες του κράτους που έν δουλευκουν, ή ξεσχειλίζουν που διαφρορά, ή που εν ανύπαρκτες?
Αντίδραση ένι να καταργάς ορισμένα κοινωνικά πρότυπα?
Αντίδραση ένι να μεν υποτάσσεσαι σε κώδικες ηθικές ή τους νόμους του κράτους?
Αντίδραση ένι να φκάλεις τα νέυρα σου πάς σε άλλους, συγγενείς ή γνωστούς, φίλους ή εχθρούς?
Τζαι ποιοί εν οι εχθροι? Ο μετανάστης? Ο κουμμουνιστής? Ο αποελίστας? Ο τουρκος? Μία άλλη πλαστή ταυτότητα?
Αντίδραση ένι να καταργάς τζαι να εναντιώνεσαι σε ρόλους?
Σε τί ρόλους? Που επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα εσένα ή / τζαι τους άλλους?
Τζίνοι οι λόγοι χώνουν συμφέροντα? Αν όι που το ξέρουμε?

Για κάθε δράση έσχει τζαι αντίδραση. Είπε μου ένας φίλος που αγγλίες. Εβυθίστηκα μέσα.
Η ενέργεια ποτέ εν ψοφά. Απλά μετάβαλλεται.
Η δράση / η πράξη εν ενέργεια.
Η αντίδραση εν αναπόφεκτή. Ακόμα τζαι άν μιλούμε για την κοινωνία, την οποία εν ανθρώποι που την σχηματίζουν.

Ο κάθε άνθρωπος γεννίεται χωρίς αλυσίδες.. Ελευθερός. Τζαι που την στιγμή που σκλαβώθηκε, πάντα αντιδρούσε.
Τα μωρά κλαίσιν άμα τα βουττούν μες την χρυσή σίκλα οι παπάες για να τα βαφτήσουν.
Οι κοπελλούες φακκούν πάνω τους ούλλη μέρα που τα πέμπουν ούλλη μέρα σκολέιο τζαι φροντιστήρια.
Οι στρατιώτες αυθαδιάζουν, σικκιρτούν, σπάζουν πράματα, φέφκουν με πελλόχαρτα ή αυτοκτονούν.
Άλλοι φκάλουν το άχτι τους με ποτό τζαι ναρκωτικά.
Κάτι άλλοι φασίστες δέρνουν τζαι φακκούν μετανάστες, άλλοι σκοτώνουνται μόνοι τους μές τα γήπεδα, οπαδοί να παίρνουν τα σημαιούθκια τους τα ενωτικά που πίκκα στην ουέφα τζαι πρίουνται ότι εν έλληνες. Αντίδραση έρκετε ούλλους κάποια στιγμή τζαι πάει προς ούλλες τες κατευθύνσεις. Οι παρενέργειες τούθκιου είδους "αντίδρασης" έν έσχει στόχο να βοηθήσει να λυθεί το πρόβλημα που φέρνει τους ανθρώπους σε τούντη κατάσταση που άλλοι εννα εθεωρούσαν πελλάρα.
Δαμε μόνο οι δούλοι τζαι οι μάστροι έν άντιδρουν. Τζαι είμαστε ούλλοι δούλοι τζαι αφέντες.
Αντίδραση- αντίσταση σε κάθε κωλο-ιδεολογία που μας αναθέτει τί είμαστε τζαι ποίος/α είμαστε. Να καταργήσουμετην σημασιολογία των ψευτικών ταυτότητων που άλλοι, ή οι ίδιοι εμείς αναθέτουμε σε κάθε άτομο που το εντάσσουμε σε μία ιδιότητα.

Το μίσος, ο φανατισμός, ο ρατσισμός που προωθούν τα θρησκευτικά/ εθνικά/ πατριωτικά ιδανικά τζαι αξίες εν πληγή για τους ανθρώπους. Η εξουσία τρέφεται με αίμα τζαι σάρκα όμως. Η κοινωνία εκατάντησε πετσοκομμένη, η εξουσία καλοαναθρεμένη σύρνει μας πίσω τα απομεινάρκα, τα ίδια μας πτώματα. Αλλά στολίζει τα πρώτα.
Τζαι ξαναπλασάρει μας τα με την συσκευασία των συμφερόντων τους...

Η ελευθερία εν θεραπευτική.

Φανατισμός

Ούλλα τα κράτη εν ψευδοκράτη.
Πόξω ούλλοι οι στρατοί.
Τα έθνη διχάζουν
το κράτος σκοτώνει.

"Εθνικό ξεκαθάρισμα!Συνέβη και αυτό το ανήκουστο, εξωφρενικό, αντιδημοκρατικό και ρατσιστικό περιστατικό χθες το μεσημέρι προς απόγευμα στην, κατά τα άλλα, πολυπολιτισμική Λήδρας: Νεαροί- οι γνωστοί άγνωστοι ακροδεξιοί- που συμμετείχαν σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας με αφορμή την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, στην "προσπάθειά" τους να "καθαρίσουν" μια και καλή την Κύπρο, άρχισαν να ξεσηκώνουν απ' τις καφετέριες και να εκδιώχνουν όλους όσοι τους φαίνονταν ξένοι-αλλοδαποί! "Δεν έχετε θέση στην Κύπρο", τους έλεγαν. Οι ιδιοκτήτες μάλιστα συγκεκριμένης καφετέριας που φοβήθηκαν για φασαρίες είπαν σε δύο αλλοδαπές γυναίκες, οι οποίες -ας σημειωθεί, ζουν χρόνια στην Κύπρο κι έχουν στήσει σπιτικό εδώ- να σηκωθούν να φύγουν για να μην προκληθεί μεγαλύτερο πρόβλημα... Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα ξεθάρρεψαν και κάποιοι άλλοι κρυφο-ρατσιστές! Όταν πήγαν σε περίπτερο να αλλάξουν ένα πενηντάρικο, τις αποπήραν καλώντας τις να πάνε στη χώρα τους - άκουσον, άκουσον- να το αλλάξουν!

Κωδικός άρθρου: 909323

ΠΟΛΙΤΗΣ - 16/11/2009, Σελίδα: 12"

...

Ο φανατισμός επόφκαλε μας. Είχα τούντη συζήτηση με ένα παρέα πρίν λίες μέρες. Βασικά τζιαμέ είχαμε καταλήξει. Το αρχικό βήμα, ήταν άν εν ωφέλιμος ο φανατισμός.

Ομάδες ανθρώπων πορώνουνται με τα ιδανικά τζαι τις αξίες που τους θέτει μια ιδεολογία. Άλλο το πάθος, άλλο ο φανατισμός. Φανατισμό είχαν τζαι έχουν οι χριστιανοί, οι μουσουλμάνοι, οι έλληνες τζαι οι τούρτζοι. Φανατισμό έχουν οι κομματικοί τζαι οι οπαδοί.
Σε ούλλες τούντες ομάδες, μαχούμαστε να διακρίνουμε τί εν που πάνω. Η τυφλή λατρεία που αναγιώθηκε μέσω που ιδεολογίες, ή το μίσος ώς προς άλλες ιδεολογίες?
Νομίζω πάν τζαι τα θκιό μαζι, άμα για πολλοστή φορά ανοίξαν κκελάες οι οπαδοί, τζαι που εφκήκαν οι εθνικόφρωνες τζαι αεισιχτιρίζαν ξένους που τα μαχαζία. (τουλαχιστο να τους εθκίωχναν ούλλους, που ούλλα τα πουσχτιοκαφέ τζαι μαλακίες της λήδρας- τζαι όι που το πρόσχημα ότι ο τόπος εν δικός τους)

Ακούσα το διάφορες φορές τούντη μαλακία την ώρα που με εβουρούσαν εμένα τζαι αλλό 'να, 7-8 νοματοί με σίερα, "η γή τούτη έν σας ανήκει"
τζαι τα η κύπρος είναι ελληνική"

Ε πε μου σε ποίον ανήκει? Στους μαλαππάπιες τους κυπρέους τους συντηρητικούς, στους έλληνες, στους τούρκους, στην εκκλησχία, στον σχιακόλα, στες πολυεθνικές, στους εγγλεζους οξά στους αμερικάνους?
Σε όσους έχουν συμφέροντα οξά σε όσους εν ηλίθιοι?

Είδα ένα σύνθημα σήμερα, πρέπει να εν πρόσφατο. Ελάλε: η kypros ine elliniki
Γαμώτο ρε κουμπάρε, τούτος εν ο ελληνισμός ούλλος? "η γλώσσα μας, και η θρησκεία μας, και το έθνος μας"
άχρηστοι.
Ροκολούθκια κολλημένα ούλλη μέρα πας τα κομπιούτερ τους, να γράφουν ούλλη μέρα greeklish πας τα msn αθυμούνται ότι εν έλληνες? Οξά κάποιος τους βάλει πάνω? Οξά πέμπουν τους invitation στο facebook, έλα στην αντικατοχική τζαι ok, accept. Έλα τζαι ένα spray. Οξά ήταν κεντικελένιες τζαι επίαν να θυμίσουν ότι το νησί εν μειντ ιν γρις?

Το πάθος εννα το εθεωρούσα όπλο, για ένα αγώνα να αποτοξινωθεί, κάποιος, μια ομάδα, ή η πλειοψηφία, που παρούσες ιδεολογίες που μας εσερβιριστήκαν.

...

αυτοχλευασμός

Ήμουν πόξω που ένα περίπτερο τζαι έπιννα μπύρες με ένα γνωστό τζαι είδαμε κάτι φάρους μπλέ να παέννουν φουρκαστοί. Παλλουκώνει, κάμνει γιου-τερν τζαι παρκάρει ομπρός μας.

Έσχιαιρέτησε τζαι εμπήκε μέσα. Έπιαε ήντα μπου έπιαε τζαι εφκήκε πόξω.
Ξανασχαιρετα, σχαιρετά πίσω ένα κοπελλούι.

Εξαναέφιε τταπποτός που την ίδια στράτα που ήρτε.

Ρέσσουν λία ττενεκούθκια, το πεζοδρόμιο γεμώνει ποτσίαρα τζαι μαχούμαστε να ποσπάσουμε την κουβέντα μας. Ππαρκάρει ένα αυτοκίνητο τζαι κατεβαίνει ένας τύπος με κουστούμι τζαι γραβάτα φρεσκοξιουρησμένος
-ήρτα πάλε κοπέλλια.

Ξαναμπαίνει..
-Ποιός εν που τούτος ρε?
-Εν ο μπάτσος ρε μαννέ.
-Α, ππεε

Ξαναφκαίνει.
Εκάτσαμε τζαι εθορούσαμεν τον τζαι λαλέι του το κοπελλούι.
-Μα ήνταλως επρόλαβες να να πάεις έσσο, να αλλάξεις τζαι να ρτεις πίσω, μες σε μισή ώρα?
-Χεχε, αστυνομία κύπρου.
τζαι πίανει την στράτα που πάει καστην χώρα.

θκίαολε

Λύουν τα νέυρα μου όποτε αντακώσω κουβέντα με εθνικό(παρά)φρων

στρατός

Κάτι πιό ανησυχητικό που την θέση που φέρνει η στρατιωτική θητεία, να εξουσιάζεσαι τζαι να εξουσιάζεις, έν το πόσο έυκολα προσαρμόζουνται οι ανθρώποι, στρατιώτες τζαι μόνιμοι, σε τζίντη θέση.

θκιάολε

Οι παπάες μιλούν για ηθική. Για σωστό τζαι λάθος.
Τί ξεφτίλα..

στριτ παρτυ

Σχαίρουμαι που τα street party έχουν όντως αρκέψει να θεσμοποιούνται.
Η αρκή της άρνησης κάποιων προτύπων, έν πρέπει να σταματήσει στον τρόπο διασκέδασης, αλλά να επεκταθέι τζαι σε άλλους τομείς της καθημερινότητας.
Η διέυρυνση του πνεύματος τζαι της συνείδησης, αυτούσιο που τον όχλο, έν ζωτικής σημασίας ώς προς την επίτευξη μίας θεώρησης. Οι δομές της, πρέπει να τεθούν που τα ίδια τα άτομα αυτόνομα.
Σκοπός τούντου κειμένου, έννε να κατευθύνω, ούτε να παρακινήσω άτομα στο να υιοθετήσουν τον δικό μου τρόπο σκέψης, αλλά στο να έρτουν σε θέση να σκεφτούν για τους εαυτούς τους, μακρυά που προκαθορισμένες ιδεολογίες, που μόνο στόχο έχουν να στερήσουν που το άτομο την δική του προσωπική κρίση τζαι θεώρηση.
Έν θεωρώ, ότι έιμαι σε θέση να αντιπροσωπέυσω κάποια άτομα ή σύνολο, ούτε θέλω να αναλάβω ένα τέθκοιο ρόλο.
Τούτα που ειπώνουνται, αντιπροσωπευκουν με προσωπικά σάν άτομο, ενώ η συμβολή που έσχει η συμμετοχή μου στα street party έσχει χαρακτήρα στήριξης, τζαι όι παρακίνησης, ούτε διοργάνωσης. Για να μπορέσω να έρτω σε σημείο να θέσω σε εφαρμογή μια κριτική, πρέπει πρώτα να ξεκινήσω που το άτομο μου.
Η αυταπάτη που τίθεται, ότι η διεκδίκηση κάποιου χώρου, απλά ώς ένα εναλλακτικό μέσο διασκέδασης τζαι αξιοποίησης του νεκρού χρόνου εν τη θεωρώ τάση επαναστατική.
Μπόρει να εξελιχτεί σε μία τεθκοια, μέσω της συσπείρωσης των ατόμων σε μία ομάδα με πολιτικό λόγο τζαι γνώμονα της πεποιθήσεις που θέτουν οι ίδιοι.
Μέχρι τότε, εννα παρατηρούμε ότι τα λεγόμενα "αντιεπορικά" πάρτυ, υστερει στο σημείο του καταναλωτισμού, καθώς η άρνηση σε ένα σύνολο που ακολουθά κάποια κοινωνικά πρότυπα, αντικαθιστάται με μία διαφορετική δόση καταναλωτισμού. (ίσως σε μικρότερο βαθμό)
Πρόθεση μου, έννε να ισοπεδώσω, ούτε να εκμηδενίσω την ανάγκη μίας μερίδας της κοινωνίας να κοινωνικοποιείται, να συναναστρέφεται ή να δρά με βάση τες δικές του επιλογές.
Κάθε άλλο, επειδή έχω πίστη σε τούντα άτομα, (ήτε μέρος της νεολαίας ήτε όι), θεωρώ ότι το κάθε άτομο εννα ήταν καλά να κατανοήσει τον ρόλο του σε ένα τεθκοιο σύνολο θέτωντας κάποιες δικές του εισηγήσεις, με κοινό παρονομαστή την ανάγκη να λαμβάνει αποφάσεις γενικά στον τρόπο ζωής του τζαι να μέν περιορίζεται σε συγκεκριμένους τομείς.
Δική μου εισήγηση, ένι να δούμε τα περιθώρια διεκδίκησης κάποιου χώρου, έτσι ώστε να μπόρει να μας καλύψει (εκτός που τα καιρικά φαινόμενα-σχειμωνίαζει όπου να 'σαι) που τυχόν επιθέσεις που φασιστικές ομάδες τζαι που την αστυνομική καταστολή, που νομίζω ότι εννα εντατικοποιειθεί. (άσχετα άν κάποια άρθρα που μέσω στρατηγικής επροσπάθησαν να δείξουν ένα χαρακτήρα πίο προσιτό, για τη περιοχή που διεκδικούμε, ώς προς άλλα πλειοψηφικά κοινωνικά στρώματα*)
Η οργάνωση, έν πρέπει να θεωρηθεί κοινωνικό χρέος ή υποχρέωση αλλά μια ανάγκη. Μια ανάγκη να εφαρμοστεί η προσωπική θεώρηση του κάθε ατόμου σε πράξη για επιτύχουμε κάποιες επιθυμίες μας.
Ζούμε σε ένα σύστημα που μοναδικός σκοπός του έιναι να μας υποτάσσει, να ορίζει τα πρέπει τζαι τα έν πρεπει που πρέπει να ακολουθούμε ως "μέρος" του. Οτιδήποτε έν ταυτίζεται μαζί με την ιδεολογία του, ήτε καταστρέφεται μέσω μίας καταστολής που το αστυνομικό σώμα, ή αφομοιώνεται ώς μέρος του, σκοτώνοντας τον χαρακτήρα αντίδρασης ώς προς τζίνο.

[*Στην περιοχή του μανώλη επικρατεί ένα κλιμα εχθρικό από τους τριγύρω, βασίζοντας τζίντη έχθρα πάνω σε θέματα κυρίως που αφορούν την ηθική.]

Η επαναστατική ευχαρίστηση να σκέφτεσαι για τον εαυτό σου.

Μπάτσοι εναντίων όλων.

[Το κείμενο επροστέθηκε μετά]
Θκιό μορφές εξουσίας, μέρος τζαι οι θκίο του ίδιου συστήματος, συγκρούονται.
Οι καθολικοί τζαι οι ορθόδοζοι θέλουν να μιλησουν μπιζνες (κέρδος, ριάλλια, συμφέροντα)
Οι παπάες έδειξαν πιστοί και υπάκουοι στο σκέυος τους.
Εσταθήκαν εμπόδιο ανάμεσα στα συμφέροντα. Ηρταν τζαι οι μπάτσοι,
που αντιπροσωπευκουν τον νόμο τζαι την προστασία των συμφερόντων.

"Αποκάλυψαν την µυθοποίηση του θρησκευτικού κόσµου και την αντικατέστησαν µε την µυθοποίηση του τεχνολογικού και εµπορευµατικού καπιταλισµού"

Το κέρδος εν ο νέος θεός, ο καπιταλισμός ο νέος φασισμός.
Μόνο που οι οπαδόι του, έννε ρατσιστές, δέρνουν μας ούλλους που γυρώ

κάποιοι, κάποιες, κάποιος μανώλης.

Κάποιοι συχνάζουν,
κάποιες εν περιστασιακές.
Κάποιοι μηνίσκουν τζιαμέ,
κάποιοι περνούν παραπάνω ώρα που τζίνους που μηνίσκουν τζιαμε.
Για κάποιες έγινε το σπίτι τους, για κάποιους το στρατόπεδο τους,
για κάποιους τζαι κάποιες έγινε ο χώρος τους,
ο δικός τους,
κάτι που τους ανήκει,
το άσυλο τους,
σε τούντη γαμημένη κοινωνία τυφλή που την εξουσία που παίρνει τζαι δίνει.
Κάποιοι θέλουν να καταρρέυσουν κάποιες δομές,
Κάποιοι τζιε κάποιες θέλουν να φτίαξουν
την δική τους πραγματικότητα,
μακρυά που κάθε ιδεολογία που περιλαμβάνει υπακοή.
Κάποιοι θεωρούν ότι η δημιουργεία έρχεται μέτα την καταστροφή.
Κάποιοι ελπίζουν,
κάποιοι τα πίνουν,
κάποιοι μας θέλουν τζαι εμάς στριμωγμένους στην γωνία.
Κάποιοι μας χτυπούν,
κάποιες την ανάσα μας ζητούν,
κάποιοι μας κοιτούν, άλλοι μας μισούν.
Κάποιοι μας κατηγορούν
κάποιοι δέρνουν για ναρκωτικά
κανναούρκα ή συνθετικά,
κάποιοι για εθνικά ιδανικά.
Κάποιοι αλητέυκουν,
κάποιοι εν τουρίστες,
κάποιοι εν θεατές,
κάποιοι αντιδρούν,
κάποιοι εν "ντόπιοι"
κάποιοι εν "ξένοι"
Έσχιη τζαι κάποιους τζαι κάποιες που συνειδητοποιούν τζαι που κατανοούν.
Κάποιοι μας θέλουν ενταγμένους.
Κάποιοι εδηλώσαν ότι ένι.
Κάποιοι νομίζουν ότι αρνούνται να ενταχθούν ενώ εν μέσα.
Κάποιοι παραποιούν τα πάντα,
κάποιοι μας διαστρεβλώνουν,
κάποιοι μας θέλουν κάτι άλλο,
κάποιοι θέλουν να περνούν καλά,
κάπως "διαφορετικά".
Κάποιοι ήρταν που μακρυά τζαι ξεφτιλίζουνται στην δουλειά,
κάποιοι επαναλαμβάνουν εμβατήρια ρατσιστικά,
κάποιοι εξιστορούν για παναίρκα δημοκρατικά ,
κάποιοι εξυπηρετούν συμφέροντα καπιταλιστικά,
στολισμένα με λόγια, με σχέδια ευρωπαικά,
για πλατείες γκρίζες δίχως φρικία, με πολύχρωμα ρούχα ή μαλλία, ανθρώπους εκτοπισμένους εσωτερικά, που θέλουν να ξεφύγουν ή με θεωρήματα μηδενιστικά ντυμένα σε χρώματα σκοτεινά.
Κάποιοι μας θέλουν παραταγμένους στην σειρά, κάποιοι θέτουν πρότυπα κοινωνικά, νεοηθικολογικά, προσεγμένα στα λεφτά, ή απαρχαιωμένα πατριωτικά, για κάποιο πολιτισμό.
Κάποιοι μας λαλούν για μια γαμημένη δημοκρατία, για δεξιά τζαι αριστερά, αν πρέπει να "σκεφτούμε" προοδευτικά ή πρωτοποριακά, να θκιαλέξουμε ανάμεσα σε αναγκαστικές, δήθεν ελεύθερες επιλογές, για ναί ή όι, για λάθος τζαι σωστό για κάποιο θεό που απαιτά γαμημενό "σεβασμό"?
Κάποιοι σκοτώνουν οτιδηποτε ζωντανό,
αλλά ποτέ εν εμάθαν να δημιουργούν.
Κάποιοι αντικαθιστούν τον κενό χρόνο.
Κάποιοι εν ανήκουν σε κανένα.
Κάποιος που ξέρει τον μανώλη...

Είμαστε όλοι μετανάστες.

"Στις 25/9/09 ολόκληρο το ιστορικό κέντρο της Λευκωσίας αστυνομοκρατείτο από πέραν των 250 μελών της δύναμης με σκοπό τις συλλήψεις «παράνομων» μεταναστών.

Επιχειρήσεις «σκούπα», έλεγχοι, ξύλο και τρομοκρατία από μπάτσους, αστυνομική βαρβαρότητα, σπάσιμο εισόδων, βιασμοί από εργοδότες και όχι μόνο, καθημερινός εξευτελισμός στο χώρο εργασίας, καθημερινός εξευτελισμός και ξυλοδαρμοί από ξενοφοβικούς, ρατσιστές και φασίστες, καθημερινός εξευτελισμός από αρχές και ιδιώτες. Αυτά περιλαμβάνει η ρουτίνα χιλιάδων μεταναστών/τριών που έρχονται στην Κύπρο αλλά και σε όλη την Ευρώπη με στόχο μία καλύτερη ζωή για τους ίδιους/ες και τις οικογένειές τους.

Τα τελευταία γεγονότα απέδειξαν περίτρανα πόσο αρμονικά λειτουργούν μεταξύ τους οι εξουσιαστικοί θεσμοί. Για μήνες τώρα, αλλά κυρίως την εβδομάδα πριν από την επιχείρηση «σκούπα», τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης πρόβαλλαν συνεχώς πως «έχει καταντήσει γκέτο η Παλιά Λευκωσία» και πως «οι κάτοικοι απαιτούν περισσότερη αστυνόμευση». Καθημερινά παρέλαυναν μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες κάθε λογής «υπεύθυνοι» και «αρμόδιοι» να μας διαβεβαιώσουν πως θα ληφθούν μέτρα. Η δήμαρχος της Λευκωσίας, Ελένη Μαύρου, με δηλώσεις της και εμφανίσεις της στα ΜΜΕ ζητούσε περισσότερη αστυνόμευση της εντός των τειχών πόλης και δικαιολογούσε τα αισθήματα ρατσισμού και ξενοφοβίας των Κυπρίων ως «αποτέλεσμα της όλης συμπεριφοράς των μεταναστών», οι οποίοι «δείχνουν να μην σέβονται τη χώρα που τους φιλοξενεί». Η κα Μαύρου δεν βλέπει τα χάλια του δήμου της, εξαιτίας του οποίου οι κάτοικοι της εντός των τειχών πόλης ζουν μες στη βρωμιά και τη δυσωδία από τα σκουπίδια, αλλά έφταιξαν οι μετανάστες για το ότι η παλιά πόλη έχει εγκαταλειφθεί παντελώς. Κανείς από αυτούς τους κυρίους/κυρίες δεν έχει προφανώς περπατήσει κάποια νύκτα στην Παλιά Λευκωσία για να διαπιστώσει πως τα λόγια περί «γκέτο» είναι όλα ψέματα. Κανείς δεν έχει αντιληφθεί ότι την εικόνα της παραδοσιακής Λευκωσίας είναι τα πολύβουα και φωταγωγημένα κλαμπ που την καταστρέφουν και όχι οι μετανάστες που έχουν δώσει κυριολεκτικά ζωή στην παλιά πόλη, η οποία έχει εγκαταλειφθεί και περιφρονηθεί από όλους τους «αρμοδίους».

Εκεί ακριβώς εμφανίζεται και η αστυνομία, ως «απομηχανής θεός», που θα «σώσει» τους κατοίκους από το «μένος» των λαθρομεταναστών. Με αυτό τον τρόπο η αστυνομία «δικαιολογεί» τον εξουσιαστικό και καταπιεστικό της ρόλο μέσα στην κοινωνία και παράλληλα το κράτος παρουσιάζεται ως «λυτρωτής» των κατοίκων.

Παράλληλα, μέσα σε όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου, γινόμαστε μάρτυρες μιας περαιτέρω ενοχοποίησης των μεταναστών χωρίς χαρτιά και των προσφύγων, οι οποίοι αποκαλούνται ως «λαθρομετανάστες» . Τα ΜΜΕ δείχνουν να είναι πιο «ανεκτικά» με τους νόμιμους μετανάστες κι επιλέγουν να μην αναγνωρίζουν ότι όταν ένας άνθρωπος προσφυγοποιείται και εκτοπίζεται από τον τόπο του επειδή διώκεται πολιτικά ή λόγω ενός πολέμου ή λόγω της φτώχιας είναι πιθανόν να μην έχει τη δυνατότητα να ακολουθήσει νόμιμες διαδικασίες για να μεταβεί σε μία άλλη χώρα. Είναι μήπως εγκληματίας αυτός ο άνθρωπος, που, παρεμπιπτόντως, θα δώσει ότι έχει και δεν έχει στους μαφιόζους του trafficking για να φτάσει στην Ευρώπη; Επίσης, κανείς δεν αναγνωρίζει ότι στην Κύπρο η παραμονή των περισσότερων μεταναστών χωρίς χαρτιά οφείλεται στο ίδιο το κράτος και τις πολιτικές του, που μεταχειρίζονται τους μετανάστες ως σκλάβους με «ημερομηνία λήξης» και όχι ως ανθρώπους με δικαιώματα και ευκαιρίες. Δυστυχώς, ως εγκληματίες παρουσιάζονται αυτοί οι άνθρωποι τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από τους εκπροσώπους του κράτους (βλ. δηλώσεις Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, Λουκά Λουκά, για την πρόσφατη επιχείρηση «σκούπα», η οποία, σύμφωνα με τον κ. Λουκά, σκοπό είχε «την πάταξη της εγκληματικότητας»).

Έτσι, τα συνήθη θύματα αυτής της κοινωνίας, βρέθηκαν πρόσφατα «ένοχα» για ένα ακόμα «έγκλημα»: στην έλλειψη στεγαστικής πολιτικής, είναι αναγκασμένοι να διαμένουν και οι ίδιοι/ες και οι οικογένειές τους στις τρώγλες που οι Κύπριοι ιδιοκτήτες τους νοικιάζουν έναντι αδρής αμοιβής. Και για αυτό τους το «έγκλημα» η ετυμηγορία του κράτους είναι να παραμείνουν χωρίς καθόλου στέγη πάνω από τα κεφάλια τους. Όσο απάνθρωπες είναι οι επιχειρήσεις «σκούπα», άλλο τόσο απάνθρωπη είναι και η εισήγηση που συζητείται στη βουλή και που διαφημίζεται από τον κ. Λουκά για να θεσπιστεί νόμος που να μην επιτρέπει σε ιδιοκτήτες να ενοικιάζουν υποστατικά σε μετανάστες χωρίς χαρτιά. Δηλαδή όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θα μείνουν; Στο δρόμο; Αυτή η εισήγηση μάλιστα παρουσιάζεται ως «δίκαιη», επειδή φαίνεται να επιρρίπτει ευθύνες και στους ιδιοκτήτες. Σε τελική όμως ανάλυση πάλι τους μετανάστες και τους πρόσφυγες πλήττει.

Από τη στιγμή που σιωπούμε μπροστά στο σύστημα της παγκόσμιας εξαθλίωσης, πρέπει να δεχτούμε και τις συνέπειές του που δεν είναι άλλες από την προσφυγιά και την μετανάστευση από τον λεγόμενο «τρίτο κόσμο» στον «πρώτο» κόσμο. Σ’ αυτόν τον κόσμο της εξαθλίωσης, της φτώχιας και της πείνας, της καταπίεσης, των επιχειρήσεων «σκούπα», της ανισότητας και της ανελευθερίας, εμείς δεν μπορούμε παρά να στεκόμαστε απέναντί του. Δεν μπορούμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι σε όσους δέχονται την στυγνή σωματική και κάθε είδους βία από τους εξουσιαστές και τα αφεντικά. Δεν μπορούμε παρά να καταργήσουμε τις όποιες προκαταλήψεις έχουμε και να πολεμήσουμε για το δίκαιο των καταπιεζομένων.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Αυτόνομη Δράση Αντιεξουσιαστών "


Πορεία αλληλεγγύης κυριακή 3 οκτόβρη στην πλατεία ελευθερίας.


Ούλλα για τα συμφέροντα, ούλλα για το κέρδος, για το στολίδι της "μαύρου", που θέλει την λευκωσία να μετατραπεί σε άλλη μια προβλεπόμενη καπιταλιστική πρωτέυουσα της ευρώπης.

Αν το δούμε πιό ευρεία, η ανάπλαση της πλατείας ελευθερίας έν μινίσκει τζιαμέ.

Ούλλοι ξέρουμε που εν το παλιό δημαρχείο, η δημοτική αγορά. Ούλλοι επροσέξαμε την "στοά" που ήρτε να κάμει παρέα στα άλλο φλωροκλάμπ. Νομίζετε εννα σταματήσει τζιαμε?

Το σχέδιο περιλαμβάνει να διοχετευκεται η σκατίλα της μακαρίου μέσω πλατείας, μετά να κατεβαίνει μάρκου δράκου τζιε να εξαπλώνεται εντός των τειχών.

Η δίωξη των κατοίκων εννα συνεχιστεί, τούτη εν η δουλεία της αστυνομίας όπως ανάφερε τζιε ο εκρόσωπος τύπου των μπάτσων. Να εξυπηρετούν δηλαδή τα συμφέροντα του κράτους.

Που εμίνισκα στο φανάρι του διογένη οι γειτόνισσες μας είχαν λάβει χαρτί που τους έθκιοχνε ο δήμος, το ίδιο τζιε ο παπουτσής καρτζί μας. Οι ανθρώποι τουτοι, έννε "παράνομοι", ούτε καν μετανάστες, αλλά πάλε καποιος του θέλει εκτός τζιντου σημείου που εννα αναπλαστεί(!)

Τούτα ούλλα εν μέρος ενός καλοστημένου σχεδίου.

Ψυχική Υγεία.

Ο άνθρωπος: Το μόνο ζώο που ταξινομεί ίσχιε αναφέρει ο Τόμας Σάζ.
(βλ. δύο δοκίμια για την ψυχιατρική καταπίεση)
Σάν άνθρωποι, αρεσκόμαστε να χωρίζουμε τζιε να ταξινομούμε σε κατηγορίες τα πάντα. Τα δέντρα σαν δέντρα, τις πέτρες σαν πέτρες. Τα παραδείγματα γινίσκουνται συγκεκριμένα άμα ταξινομούμαι τις πέτρες ανάλογα με τα κριτήρια που τους βάλουμε εμείς. Πλακουθκιανές, στροτζιλες, λίες.. Βασικά βρίσκει ένα κοινό παρονομαστή σε κάποια αντικείμενα τζιε ανάλογα κατηγοριαποιά τα λεκτικά ώς σύνολο.

Ήντα μπου γίνεται όμως άμα τζίνες οι ταπέλλες αρκέφκουν να μπαίνουν σε άνθρώπινα όντα?
Κάθε άτομο εν αναγκασμένο να αναλάβει ένα ρόλο, άμεσα ή έμμεσα. Εν αναγκασμένο να ανοίκει σε μία ομάδα με άνθρώπους, με όμοια χαρακτηριστικα. Οι ρόλοι που αναλαμβάνει τες παραπάνω φορές, εν παραπάνω που ένας. Ήτε γιατρός εν κάποιος, ήτε δικηγόρος, ήτε νοικοκυρά, ήτε κομμουνιστής, ήτε εθνικιστής, καλός, κακός ήτε άστεγος, άνεργος, χριστιανός, μουσουλμάνος, κυπραίος, ισπανός, μπάτσος, μόνιμος, αναρχικός, κκιλιντζιρος, σχιεσολίρις, υγιής ή άρρωστος κ.οκ...
Για κάθε τι ιδιότητα, θρήσκευμα και οτιδήποτε κάθε άλλο, οι ανθρωποι καταχωρούν και καταχωρούνται σε κατηγορίες αναθέτοντας και το επικαλούμενο ρόλο και στερεότυπα που πρέπει να κουβαλούν οι άλλοι και οι ίδιοι.

Η εισαγωγή τούτη ένι για να δειξω που βασίζεται η λογική της ψυχιατρικής. Έν θεωρώ την ψυχιατρική ώς ιατρική.

Μία αρρώστεια, μπόρει να διαγνωστεί που τα συμπτώματα που πάσχει ένας ασθενής, χωρίς ο γιατρός να ενδιαφερτεί για το κοινωνικό τζιε πολιτικό φόντο του ασθενή, κρίνοντας που βλάβη στα όργανα.

Η νευρολογία π.χ αφορά τις δυσλειτουργίες στο νευρικό σύστημα.

Στην ψυχιατρική, ίσχιε γίνει το αντίθετο. Ούλλες οι διαγνώσεις εν βασισμένες πάς τα λεγόμενα του ασθενή, τζιε τα κριτήρια για ένα σύμπτωμα βασίζουνται πάς τες ηθικές αντιλήψεις της εποχής τζιε τα μοντέλλα συμπεριφοράς μια κοινωνίας. Άν το άτομο έννε σε θέση να τα ακολουθά, κατατάσσεται κάτω που το όνομα της ψυχικής ασθένειας.

Ένα στενό πρόσωπο, ο κοινωνικός λειτουργός, ή ακόμη και ο κοινωνικός περίγυρος κάποιου, μπόρουν να έχουν τις υποψίες, ή τις τεκμηριώσεις ότι ένα άτομο "πάσχει" που τούτη την ασθένεια, κοινώς, την τρέλλα, την πελλάρα. Το άτομο στέλνεται για εξέταση για να εξεταστεί και συνήθως να επιβεβαιωθει ότι το άτομο χρειάζεται "βοήθεια" μέ ή χωρίς την έγκριση του.

1264: Ιερά εξέταση - Λαικά Δικαστήρια.
Τα ίδια άτομα τότε που έν εντάσσουνταν με την υπόλοιπη κοινωνία, εθεωρούντουσαν τζιε εκαταδικάζονταν για χρήση μάυρης μαγείας, ερίφκαν τους στες φωθκίες για να εδραιωθεί, η πίστη . Το κράτος εχρειάζετουν ένα εχθρό, είτε πραγματικό έιτε φανταστικό. Αν δέν υπήρχε εννά πρεπε να δημιουργηθεί ώς μηχανισμός ελέγχου της κοινωνίας.
Στην εποχή μας, η λογική αντικατέστησε την πίστη. Το κυνήγι μαγείας έγινε κυνήγι πέλλαρας τζιε το κάψιμο εμετατράπηκε στην φυλάκιση τζιε αποξένωση του ψυχικά "άρρωστου".

Μέρος ΙΙ
Αρχικά στάδια ψυχιατρικής:
1800 - Σάμιουελ Κάρτραιτ
Ανακάλυψη (Δημιουργεία) 2 νέων ψυχικών ασθενείων.

Δραπετομάνια
Η ασθένεια που προσλαμβάνει μόνο έγχρωμους σκλάβους και τους ωθούσε να δραπετεύσουν απο τα αφεντικά τους.

Αιθιοπική δυσαισθησία
Η αιτία που οι μάυροι σκλάβοι εβαρκούνταν να δουλέψουν.

Ευτυχώς σαν ψυχίατρος, ήβρε την θεραπεία. Πλυνίσκεις τους με βραστό νερο τζιε σαπούνι, αλόιφκεις τους με λάδι τζιε διάς τους μουστουνίες με δερμάτινη ζώνη (!) Μετά ξαπολάς τους μες τα χωράφκια να δουλέψουν.
Κάπου δαμέ η ψυχιατρική άρκεψε να αναπτύσσεται με τούντο πρότυπο.

Τον τζιερό του Τόμας Σάζ ίσχιε πάς τες 7-8 ασθένεις. Σήμερα το DSM IV (diagnostic and statistical manual of mental disorders) έσχι καμία τριακοσχία(385 βασικά) ψυχικές ασθένειες.
Ήντα μπου ωθά τα πλάσματα να πέλλανισκουν. Υπάρχει όντως ο όρος ψυχικά ασθενής, ή
πελλός, σχιζοφρενής κ.τ.λ? Πάντα υπήρχαν τούτες οι ψυχικές ασθένειες? Τωρά ανακαλύπτουνται? Ή τωρά δημιουργούνται?

Σίουρα αλλαγές μπόρουν να ειδωθούν πας την συμπεριφρορά κάποιου "πελλού" μεταβατικά, ή εμφανίστηκαν που πίο πρίν. Όι σε σημέιο που να προερχεται που την στιγμή της γέννας, το ζήτημα έννε γεννετικό.

-Το απόλυτο αδιέξοδο που μπόρει να νίωσει.
-Να διαισθάνεται ένα υπαρξιακό κενό.
-Μια έλλειψη στα συνεισθήματα του.
-Άμα καταπιεστεί σεξουαλικά
-Η έλλειψη νοήματος στην ζωή του.
-Μια πλήρης ανασφάλεια που μπορεί να διακατέχει το άτομο.
-Γενικά μία εξουσιαστική σχέση που μπορεί να βρίσκεται.
-Η μοναξία της ανθρώπινης φύσης.
-Η έλλειψη αλληλεγγύης που άλλα άτομα.
-Ο οικονομικός τζιε ο επαγγελματικός ανταγωνισμός.

Τούτα μπορεί να εν τζιε προιόντα που παράγει το σύστημα..
Η κατανόηση του κόσμου που τρίτο μάτι, οι ένεργειες, οι στόχοι που μπορεί να ίσχιε ένα άτομο προηγουμένως τωρά μπορεί να του φαίνουνται ανούσιες, ήτε τους έφτασε ητε οι
(όπως τζιε νά 'σχι, πάντα στην κορυφή ενός βουνού ή καρίερας, εν εσιη τίποτε, εν η διαδρομή που μετρα. Ήντα μπου γίνεται άμα το πλάσμα αρκίσει να το κατανοήσει? Ή αλήθκειες κάποιες φορές εν τρομαχικές)

Ή προιόντα του θεσμού της οικογένειας
Οι απαγορέυσεις, τα όρια τζιε οι περιορισμοί αλλά τζιε οι αντιφάσεις σε τζίνα που τζίνους που τα θέτουν σαν πρότυπα, ο μελλοντικός "σχιζοφρενής" γίνίσκεται ένα αντικείμενο ασυμβίβαστων απαιτήσεων χωρίς να μπόρει να ξεφύγει. Συνήθως η διαταραγμένη επικοινωνία που έσχιη κάποιος, αντανακλά πίσω πας τα διαταρακτικό τρόπο επικοινωνίας της οικογένειας.

Ο Ρόλαντ Λάινγκ εξηγά.
"Όταν θεωρείται κοινωνικό γεγονός ότι ένας άνθρωπος φτάνει να θεωρείται σχιζοφρενής, κάθε εμπειρία τζιε συμπεριφορά είναι, μία ειδική στρατηγική που εφευρίσκει ένας άνθρωπος για να μπορέσει να επιβιώσει σε μία κατάσταση που δέν έιναι βιώσιμη.¨

Η πράξη ταξινόμησης του αλλά τζιε η ίδια η συμπεριφορά που ακολουθά ένα άτομο έν μέρος κάτι πολλά πίο ευρύτερα διαταραγμένο που αναπαράγει ο κοινωνικός περίγυρος.
Ότι δηλαδή έν ταιρκάζει μές τα κοινωνικά πρότυπα συμπεριφοράς, εν κάτι το άρρωστο, το διεστραμμένο, το πελλό τζιε άρα πρέπει να αφαιρεθεί, να διωχθεί, να κομμαθκιαστεί.


Παλίες τεχνικές αφορούσαν επεμβάσεις λογοτομής, η αποκοπή δηλαδή τεμαχίου από μέρος του εγκεφάλου. Ηλεκτροπληξία. Ζουρλομανδύας. Τα περισσότερα έχουν καταργηθεί, καθώς στις μέρες μας "υπάρχουν δικαιώματα"

Οι λοβοτομές συνεχίζονται, χημικά με χρήση φαρμάκων. Ο εγκέφαλος καταστέλνεται, καθώς τζιε το ίδιο το σώμα. Για να μεν αναφερτώ στες αμέτρειτες "παρενέργειες". Οξά εννε παρανέργειες?


Γιατί τούτα ούλλα? Γιατί συνεχίζει τούτη κατάσταση. Γιατί οι "πελλοί" καθηλώνουνται ενω τίποτε εν γίνεται ώς προς την θεραπεια τους?

Συμφέροντα.
Φαρμακοβιομηχανίες του τζιερρατά.
Πολυεθνικές, σχίεζουν εκατομύρια κάθε χρόνο.





Η ελευθερία εν θεραπευτική.

Εμφάνιση ||

Η μουσική εν έκφραση.
Η τέχνη το ίδιο.
Το να καταχωρείς κάτω τες σκέψεις σου εν έκφραση.
Το να δημιουργάς εν έκφραση.
Το να καταστρέφεις εν έκφραση.

Τι εν έκφραση?
Να φκάλεις το μέσα σου, έξω.
Να υιοθετάς πράματα που ταυτίζεσαι με τζίνα.
Τζιε να τα εφαρμόζεις.
Μέσω συμβολισμών,
σε ενα γλυπτό,
σε ένα καμβά,
σε ένα τοίχο,
σε μια μουσική σύνθεση,
χορεύκοντας,
τραουδόντας.

Το ζήτημα εν προσωπικό.
Η εμφάνιση, ο τρόπος που φαινούμαστε, το σώμα μας, το κρέας μας, εν ο καμβάς μας.
Εν η αντανάκλαση μας, η σκιά που χώνει την ψυσχιή μας.

Εν το έιδωλο της κοινωνίας που καθρεπτίζεται πάνω μας.

Εννε ώρα τωρά.

Τί εν χρόνος, η ώρα, τι εν η κάθε στιγμή που μας ρέσσει τζιε βουρα?

"Ο χρόνος εν πολύτιμος."
οξά
"Ο χρόνος εν ριάλλια?"

Ο τζιερός περνά, οι εποχές αλλάσουν, η γή φακκά κυρκλίλες γυρώ της.
Ανθρώποι γεννιόυνται, ψοφούν σαν οτιδήποτε άλλο.
Στο πέρασμα τους ξαπολούν ανεξίτιλα σημάθκια.
Θέλουν να περάσουν στην αιωνιότητα?
Να συνεχίζουν την ροή τούντου στάσιμου κόσμου?
Ο χρόνος, η ώρα.
Άλλό ένα παραισθησιογόνο.
Καθορισμός. Αριθμοί.
Τεχνητές αλήθκειες.
Εμέις τες κάμνουμε υπαρκτές.
Πιστέυκουμε σε ότι μας πούν.
Ωράρια.
Μισθοί.
Ο χρόνος εν απέραντος.
Ετεμαχίσαμε τον τζιε εφυλακίσαμετον.
Μές τον μυελλό των οστό μας.
Παραισθήσιογόνα τζιε μαλακίες.
Καθαρή ψύχωση.
Μαζική.

Ίντα μπού να κάμναμε χωρίς χρόνο?
Αν ήταν ούλλο μία μέρα, μία ώρα, ένα δευτερόλεπτο?
Εννα θα θορόυσαμε την στιγμή?
Εννα την εζούσαμε?
σκατά

Εμφάνιση.

Ποττέ μεν κρίνεις ένα βιβλίο που το εξώφυλλο του.

Ανάθεμα τα ποιος τηρά τούντο πράμα.
Μιλώ για τα στερότυπα που εντάσσουμε ο ένας τον άλλον μέσα.
Μιλώ για τον τρόπο που με αντιμετωπίσαν ανθρώποι σε διάφορες περιπτώσεις.
Τωρά εννα μου πείς, εν επιλογή σου ο τρόπος εμφάνισης σου. Το γιατί, εξηγώ άλλη φορα.

Ώτοστοπ.
Αποτυχία, όσες φορές τζιε αν το επροσπάθησα.

-Μάστρε, γεία σου, πεττάσεις με δαμέ πάρακατω?
-Μεν κουμπάς πας το αυτοκίνητο μου, φίε που δαμέ.

-Ε κυρία, μπόρεις να με πάρεις τζιε μένα, άρκησα τζιε μάχουμαι να..
κλείει παράθυρο τζιε δικλα που την άλλη.

-Συγνώμη..
-αααα..
ξερογύρισμα, χαζίρι να μπηχτεί.

-εεε, μπορείτ..
-ΟΙ!

-Γεία..
-Έν θελώ, αγόρασα στα προηγούμενα φώτα.
-μα εν τζιε πουλώ..
-Εν θέλω.

Τράπεζα:
Άλουτος, ρούχα των 2 εφτομάων, μαλλία ίσχια πάνω, κολλιτσιασμένα, δερμάτινο σάκκο με ατσαλόσποντες.
καρτερώ.
καρτερώ..
καρτερώ...
Έρκεται το γυρί μου..
Η υπάλληλος κάθεται τζιε θωρεί με.
Βάλω το σχίερι μες την εσωτερική πούγκα του σάκκου..
Ένας υπευθυνος κατεβαίνει τα σκαλία σχιονοτός

-Ποιός επαιξε τον συναγερμό?!

Γυρίζουν, ΟΥΛΛΟΙ, πάνω μου. Θωρούν με.
Θωρώ την υπάλληλο.
Φκάλω το σχιέρι μου που την πούγκα.

-'Μέρα, έχω ένα τσιέκκι να μου αλλάξεις.

Εκπνοές τζιε αναστεναγμοί..
Μα σαστε σοβαροί, κανεί ταινίες..

Στράτα.
Πρώτες επαφές με ελδυκάριους.
-ψίτ, να σου πω..
-ε?
-Βρίσκεις κάτι να φτιαχτούμε?
-...
-κανένα μπάφο καλέ.
-Μοίαζω σου με ντίλερ ρε μαλάκα?
-Ναι.
-Αεισιχτ..

Μπακάλη.
-Ναι, έσχιετε, πόκκες?
-ΚΟΚΕΣ?!
-πόκες, γαμώ το κέρατο μου, πόκες.

Αναγέννηση.

Στον ορίζοντα ελπίδα καμία, το μόνο που απέμεινε εν τα μαυρα μου φτερά
για να μου θυμίζουν οτι τίποτε εν αλλάσει τα σάπια τους μυαλά.
Λόγια πικρά, εξανεμίζουνται σιωπηλά, έμαθα να βλέπω χαμηλά
γιατί νιώθω ότι ανέβηκα ψηλά, μα εβαρέθηκα να έχω για παρέα
μια τρυπημένη μοναξία, να μου θυμίζει οτί τίποτε έν εσχιη αξία πία,
μόνο λιμένα πρότυπα τζιε ιδανικά, τζιε καμπόσα ναρκωτικά.
Θέλω να *****ρω τζιε να χαθώ, μακρυά που κάθε πολιτισμό,
άνθρωπο συντηρητικό, θρήσκο ή στρατιωτικό.
Ετσι τζιε αλλίως εν ούλλα ένα ναρκωτικό, ένα όνειρο απατηλό πλασμένο που άγγελο
σχιζοφρενικό, τζίνον που ονομάσαν κάτι το διαβολικό γιατί δίνει
μόνο διέξοδο πλαστό τζιε τζίνο που νιώθω εννα το πώ, τζιε ας με πουν
κάφρο ή κομπλεξικό, μάλλον επειδή εν εγνωρίσαν τον μηδενισμό γιατί οι πλείστοι
έχουν ένα πρόβλημα ψυχικό, ενα κόλλημα που εν για ούλλους κοινό.
Το δικό μου εν διαφορετικό, ενόμιζα ήταν να δώκω ένα μήνυμα λυτρωτικό
μα απέτυχα, στην προσπάθεια μου να έβρω τον δικό μου εαυτό,
εδημιούργησα ακόμα ένα, πίο συμβατικό, εξοικοιωμένο με την ιδέα για ένα
πρόωρο τερματισμό, ένα θάνατο αηδιαστικό, αλλά ταυτόχρονα απελευθερωτικό.
Ο ηρμός των σκέψεων μου εν χαοτικός, οδηγημένος πλέον που μίσος για οτιδήποτε
που έσχιη χαρακτήρα παθητικό τζιε που μάταια προσπαθεί να στηρίξει τον
λόγο ύπαρξης του σε ένα σύστημα καταπιεστικό.

Είμαι ακόμα ζωντανός.
Αναπνέω.
Υπο άλλες συνθήκες, έν θα ήμουν σε τούντη θέση.
Ποτό γαμώτο, πολύ ποτό.
Πρέπει να κόψω.
Οξά?
Εννα δείξει.

Έμαθα να εκτιμώ κάποιες "αλήθκειες". Βασισμένες πάς σε κάποια δεδομένα. Οι οποιές διαμορφώνουν την δική μου πραγματικότητα.
Η κύπρος εν σκατά.
Εννα συμβιβαστώ με τούντη ιδέα.
όπως τζιε με κάποια άλλα δεδομένα.
Δηλαδή: Οι παραπάνω εν ττόπουζοι για μένα. Ένα μάτσο βλάκες τζιε ηλίθιες. Κολλημένοι, στον κόσμο τους. Τζίνοι εν οι πελλοί. Όι εγώ.
Η κοινωνία εν ταυτίζεται με μένα. Εγώ έν πρόκειται να ενταχθώ σε τζίνη. Έν γουστάρω.
Τούτα εν δεδομένα πιον. Τζιε γώ πάλε εννα αντιδρώ, όπως μπορώ. Αλλά τίποτε εν θα με ξανασύρει χαμέ. Η ταπεινότητα επέθανε. Έν θα σικκιρτώ πιον για την νοοτροπία που έσχιη ο περίγυρος μου. Στα αρχίδια μου, έν θα χαλιούμαι για τον κάθε παλαβό.

Ρεσπέκτ στις φιλίες που έκαμα τα τελευταία χρόνια.